Her şey senin etrafında oluyor zannediyorsun. Sanki koca dünya senden ibaret! Bencilliğin öyle büyüyor ki, içinde kayboluyorsun.

Sen olmazsan biteceğimi düşünüyorsun ya, merak etme bana bir şey olmaz. Sen gittin diye dünya durmaz. Güneş yine doğar sabahları, yine akşam olur, yıldızlar parlar.

Her aşkın sonu gibi acıtır elbette içimi ayrılık. Yaşadıklarımıza koca bir tebessüm yapıştırır, yüreğimin kasasına kaldırırım.

Sonra bir müddet kendime dönerim. Yalnızlığımla mühürlerim kendimi. Suya, havaya, toprağa sığınırım. Bazen bir şarkı çalar, belki birkaç damla gözyaşı dökerim.

Bol bol kitap okurum, beste yaparım, eski Türk filmlerini izlerim. İlk günler battaniye altından çıkmam, televizyondaki gündüz kuşağında ne varsa, hepsini tek tek izlerim.

Arkadaşlarıma anlatırım ayrılığımızı, senden bahsederim biraz; onlar sıkılınca dinlemekten, alırım elime kağıt kalemi satırlara yazarım.

Bol bol yemek sipariş ederim dışarıdan. Elim kolum kalkmaz birkaç gün, belki bir hafta… Sonra iş, güç, faturalar, kira derdi ve hayatın yükleri dikilir kapının önüne. Depresyona girmenin, hastalanmanın bile lüks olduğunu anlarım yaşamımda.

Açarım perdeleri, odama güneş girer. Sonra uzun ve sıcak bir banyo yaparım. Ardından güzel bir kahve pişiririm, kokusu bütün eve yayılır. Alırım karşıma resmini, seni ararım, açmazsan mektup yazarım. İçimde kalanları tek tek anlatırım.

Sonra toplarım sana ait ne varsa, bir kutuya koyarım. Dolabın üstünde duran sandığa atarım. Diğerlerinin yanına….

Sen gittin diye dünya durmaz. En fazla biraz acı çeker, ağlarım. Onu da üstüne alınma, ben her biten aşkın ardından bu töreni yaparım.
Candan Ünal

Bu gece çok soğuk, her yanım buz tutuyor, sessizlikten olmalı… Karanlığı aydınlatacak bir kar yağsaydı keşke beyaz beyaz veya sen burada olsaydın, sarılır mıydın bana?

Bazen ne tuhaf şeylere ihtiyaç duyuyor insan. Çok basit gibi dursa da zor aslında istediğim, bir can, bir insan sıcaklığı, bir nefes…

Kendinden ve her şeyden yoksun karanlıkların gece yarısı çalan ıslıklarını duymadıysan, en ufak bir çıtırtıda kalbin fırlayacak gibi olmadıysa ve hiç sıcacık bir evde üşüyerek uyumadıysan; yalnızlığın ne olduğunu anlayamazsın.

Çok özlüyorum seni, geçmişi, geleceği, şu anda sahip olmadığım her ne varsa özlüyorum. Ağrıma gidiyor bu ıssız geceler ve aşkın uzun zaman önce beni öylece terk edişi.

Kendimi sen yerine koymaya çalıştığım zamanları saymazsak, arkandan çok ağladığım doğrudur. Zamanla alışılıyor yokluklara ama zamanın bu kadar ağır işlemesinden kim sorumlu?

Bazen elim, dilim, kelimelerim susuyor. Derdimi anlatmaya bile mecalim olmuyor. Zaten dert de anlatılmayarak eskiyor yüreğimde, karanlık bir köşede kendini gönlüme sığdıramayacağı güne kadar büyütüyor.

Aklım öyle güzel konuştu ki yokluğunda, burada olsan benimle gurur duyardın. Gel gör ki, acıdan göz gözü görmüyor gönülde, aklın sesini nereden duysun?

Neden gittiğini sorgulamıyorum, zaten sorsam alacağım cevaplar neyi değiştirir? Ben başka sevdalara uzanamadığımdan olsa gerek, hala sende takılı kalışım. Bir limanda demirlenmiş gemi gibi, her dalgada iskeleye çarpışım, hala okyanusa açılacak cesareti bulamadığımdan olmalı, öyle değil mi?

Belki de ağrıma giden, beni terk edişin değil de, giderken bir defa bile yüzüme bakmayışındır. Ne yaptığımı bilmeden ve öylesine kalmıştım olduğum yerde. Bu kadar zor muydu hoşça kal diyerek elimi sıkmak, yanağıma usulca ama içten bir öpücük kondurmak?

Bu kadar kopmuş olmamızdır içime oturan, bu kadar uzak kalmamızdır. Şimdi burada olsan, üşüyorsam, sadece sevgine ve ilgine muhtaç olsam, geçmişin hatırına sarılır mıydın bana? Ben bir tek bunu düşünüyorum çünkü yokluğunda çok üşüyorum….
Candan Ünal

Basit bir ayrılık hikayesi değil sana kızgınlığımın sebebi, sen benden en değerli şeyleri aldın. Pembe panjurlu bir ev değilken üstelik hayalim, giderken düşlerimdi çaldığın….

Her geçen gün biraz daha küçülüyorsun gözümde, düşündükçe kızgınlığım yerini kırgınlığa bırakıyor. Vazgeçmek, terk etmek, ayrılmak gibi sıradan değil, daha derin sana olan yürek burukluğum….

Birilerinin hayatına girdiysen, mutlaka bir sebebi vardır. Ben senin, sen benim yaşamımı bir şekilde değiştirdik, etkiledik ve mutlaka öğrettik…

Biliyorum öğrendiklerimizle gelişiyoruz, biliyorum sevdikçe büyüyoruz, biliyorum sen benim ödevimdin ve belki cezam, inan hiçbirine değil isyanım; sen benim düşlerimi çaldın ona içerliyorum.

Bahçesinde cıvıldayan çocuklar, bir köpek ve mutlu aile resmi değildi hayallerim, o yüzden bu kadar değerliydi. Yaptıklarınla, söylediklerinle, inandıklarınla, içimde ne büyük bir yeri parçaladın….

Baştan sona bir hayal kırıklığı, her şeyi yok eden bir yanılgı oldun. Daha önce de ayrıldım ben, sevip terk edildim, aşıktım ama vazgeçtim ve daha pek çok gönül hikayesi ama sen giderken cebinde düşlerim vardı.

İsyanım sessiz bir gülüşe döndü başka gözlerde ve kimse anlamadı sana olan öfkemi, hatta sen bile! Senden öncesi ve sonrası diye ikiye ayrılan hayatımı bir takvim gibi sersim önüme, hesap kitap yaptım aşkın hiçbir yerine uymasa da; baktım en çok ben zararlı çıkmışım bu sevdadan çünkü giderken düşlerimdi benden çaldığın….

Nice ayrılıklar gördüm ve anlarım gidişleri; kimsenin sonsuza kadar seveceği sözüne sahip çıkamayacağı ihtimalini hep cebimde tutarım ama sen giderken ve hatta yanımda, benimle yaşarken düşlerimi çaldın, kirlettin, parçaladın.

Ben hep insanların sevgiyle uslanacağına, ne olursa olsun vefanın her yürekte var olacağına inanırdım. Birini seviyorsan veya söylüyorsan, bunun doğruluğuna inanırdım. Sevenin, sevdiği için kötülük düşünmeyeceğine ve hatta kendisi kötü olsa bile, sevdiğinin ellerinde bir meleğe dönüşeceğine inanırdım. Ben savaşları çıkaran kumandanların bile konu sevda olduğunda, elinin ayağının dolaştığına inanırdım.

Ben insanların hangi şartlar altında olursa olsun mutlaka yüreklerinde, bir köşede sevgi sakladıklarına inanırdım. Ben sevgiyle insanların bu dünyayı daha güzel bir yer yapacaklarına inanırdım. Seni tanıyana kadar ben insanlara inanırdım. Sen benden inançlarımı ve düşlerimi çaldın. Sadece benim için değil, bence seni doğuran için de büyük bir düş kırıklığısın…..
Candan Ünal

Hepimiz yüreğimizde büyük acıların izlerini taşıyoruz. İnandıklarımız bizi sırtımızdan vurmuş, aldatmışız, ihanete uğramış, kandırılmışız.

Canımızın acısından gözümüz döner bazen, intikamın o soğuk nefesini hep yanımızda taşırız. Haklıyızdır haklı olmasına ama bu kin en çok kime zarar verir?

Birinden nefret etmek, vücudunuza bulaşan virüs gibidir. Kanser nasıl bedeninizi sinsi sinsi ele geçirirse, nefret de aynı şekilde sarar içinizi; hiç farkına varmazsınız!

Yaşanılan her şey zaman içinde acısını hafifletecektir. Yaşadıklarınızı içinizde büyütmek yerine, soğumasına izin vermek ve hayatı yakalamak gerekir.

Aldatan kocanızı, size yalan söyleyen sevgilinizi, evliliğinizi bitiren kayınvalidenizi, eve getireceği parayı kumarda yiyen babanızı, eski sevgilinizle birlikte olan en yakın arkadaşınızı, vakti geldiğinde herkesi affedin.

Olaylar anında elbette sinirleriniz tepenize çıkacak, ondan nefret edeceksiniz. Küfür edecek, bağıracak, kızacaksınız. Bunlar insani tepkiler! Ancak aradan aylar, yıllar geçtikten sonra hala o insana karşı içinizde şiddetli bir nefret ve öfke barındırmak, sizden başka kimseye zarar vermeyecektir.

Affedin! Affedin ve yüreğinizdeki bu yükten kurtulun. Size kötülük yapmış her kim varsa, evrene yollayın gitsin. Yüreğinizde kötülük tohumlarını yeşerten insanlara karşı hiçbir duygu barındırmayın.

Yaşanılan her şey insan için, insana dair, insana ait! Bunu hangi insan yapar diye şaşırarak sorduğumuz şeyleri bile yapanlar insan. O zaman bilmeliyiz ki; yaşadığımız bütün kötü ve üzücü olaylara rağmen, içimizde nefret taşımak bizi hep daha aşağıya çekecektir.

Affedin ve evrenin işleyen adaletine teslim edin. Bırakın hayat ona derslerini bildiği gibi öğretsin. Siz bu olaydan doğru dersi aldınız mı bunu düşünün. Affetmek onlara bir şey yapmayacak, tıpkı öfkenizi içinizde bilemenizin de size bir yararı olmadığı gibi ama sizi özgür bırakacak.
Candan Ünal

Gelin Duymasın’da roller değişiyor, gelinler hiçbir işe karışmıyor. Gelinlikten, kınaya, düğün mekanından pastaya bütün düğün hazırlıklarını 15.000 TL.’lik bütçeyle damat adayları organize ediyor…

Erkekler 10 gün boyunca sevdikleri kadının hayallerindeki düğünü gerçekleştirmek için telaş içinde koşuştur urken gelinler merak içinde düğün gününü bekliyor.

CENK İLERİ

33 Yaşında
Mesleği: GSM Operatörü Bayisi
İstanbul’da yaşıyor.

NEŞE TÜRKSOY

33 Yaşında
Mesleği: GSM Operatörü Bayisi
İstanbul’da yaşıyor.

Bir ömür o doğru kişiyi aramakla geçiyor. Beyaz atlı prens veya beyaz elbiseli prenses… Hepimiz bizim için doğru olanın peşindeyiz. Bazen kendimizin ne kadar doğru olduğuna bakmayı unutuyoruz.

Gönül ister elbette kolumuzda şöyle Brad Pitt, George Cooleney veya Richard Gere, hatta Denzel Washington gibi biri olsun ancak gerçek öyle değil. Bizim için doğru kişi sadece yakışıklılık, boy, pos, güzellikten ibaretse, bizim de doğruluğumuz tartışmaya açıktır.

Doğru insan duygusal, kültürel, fiziksel ve maddesel olarak bizimle uyum içinde olabilecek kişidir. Böyle biri; sizi olduğunuz gibi sevebiliyorsa, siz onun için doğru kişisiniz demektir.

Elbette aynı durum sizin için de geçerli; karşınızdaki kişiyi değiştirmeye uğraşmadan sevebilmeyi becerdiyseniz, ne ala! Yok, eksiklerini ve yanlışlarını düzeltmek için kafanızda bir takım planlar yapıyor ve tarihler koyuyorsanız; (evlenince düzeltirim gibi) şu soruyu sormanın vaktidir: Neden birliktesiniz?

Bu sorunun herkes için çok değişik cevapları vardır mutlaka. Ancak kendinize en dürüst cevabı verdiğinizde, daha doğrusu bu yüzleşmeyi yapabildiğinizde sağlıklı bir iletişimden bahsedebilir hale gelirsiniz.

O güne kadar yaşadıklarımız, biriktirdiklerimiz, hatalarımız, aile ve dostlardan edindiğimiz bilgiler, deneyimlerimiz, hepsi bizi oluşturan ve sonunda istediğimiz insan için bir profil çıkarmamıza neden olan faktörlerdir.

Ancak bu noktada düşünüp, kendimize dair bir eleştiride bulunmamız gerekebilir: Hangi yoldan, hangi birikimden ve hangi deneyimlerden sonra buraya ulaştık? Edindiğimiz bilgiler, yaşadıklarımız ne kadar sağlıklıydı? Ailemizde, çocukluğumuzda gördüğümüz modellerin içinde bizim doğru olarak algıladığımız ve şimdi bir ilişkide aradığımız nitelikler var mı?

Kısacası, doğru insanı ararken bakılması gereken yer karşımızdaki değildir. Önce bizim için doğru insan kavramını oluşturan geçmiş birikimlerimizin doğruluğunu kontrol etmemiz gerekir.
Candan Ünal

Veda etmeyi de öğreniyor insan zaman içinde, yoksa doğuştan gelen bir içgüdü değil terk etmek. Zaman geçtikçe taşlar yerine oturuyor ve en zor kendine elveda diyebiliyor insan. Alışkanlıklarına, kötü huylarına, sevmediği yanlarına veda etmek kolay iş değil; yüreğe ağır geliyor.

İşin açıkçası, biraz da sevdim bu ayrılıkları ben. İçimde büyük bir rahatlama duygusu, sanki birileri üzerimdeki yükü kaldırdı. Kuş kadar hafif hissediyorum ve bir o kadar yarım…

Attıklarımla tam olarak ayrıldığım için, büyük bir boşluğun yüreğime çöreklenmesine izin verdim. Öyle ya, şimdi kim kandıracak beni? Bütün yaptıklarım bu boşluk hissi içindi çünkü ancak bu şekilde yeni bir hayata başlayabilirim.

Evrenin kendi içinde sımsıkı bağlı olduğu kurallara güveniyorum açıkçası. Evrenin her boşluğu doldurduğu fikrini benimseyerek, yüreğimde açılan o büyük karanlığın kapatılmasını bekliyorum.

Dolapta duran ve hep zayıflayınca giyeceğimi düşündüğüm kot pantolonumu da atmalı; insanı özgür kılıyor. Hep olmayacak bir ümitle kilo vermeyi hayal etmek belki makul ve masum sayılabilir ama pantolonu saklamak ne kadar ikna edicidir?

Daha önce oturduğum evin anahtarını, ilkokuldan kalma oyuncak ayımı, kenarı kırılmış ve çalışmayan fön makinesini, hayatımı çalan arkadaşları, hiçbir faydası olmayan anılar kutusunu attım.

Elimde son ana kadar tuttuğum, ilk gittiğimiz sinemanın biletleri; duygusal yazarların aşk şiirleri; kenarı yırtık bir çorabı da çöp kutusuna yolladım.

Bir tek resimlerimiz kaldı, onları da bu sevdaya olan saygımdan atmadım. Ben eski ben olsaydım, sen şimdi ……..
Candan Ünal

Telefondan adını silmeyeceğim belki ama kendime söz verdim, seni aramayacağım. Sen beni hatırlayana kadar, sesimi duymak isteyene kadar, seni aramayacağım….

Dilsiz olacak hiç susmayan dilim, elim o telefona uzanmayacak. Seni özlesem de, kavrulsa da bedenim aşkınla, yemin ettim seni aramayacağım.

Belki geçmeyecek saatler, belki geceler her zamankinden daha koyu olacak. Işıksız, sessiz ve karanlık kalacağım soğuk yatağımda. Aklımda bir tek senin yüzün, senin gülüşün olacak, senin hayalinle uykuya dalacağım ama seni aramayacağım.

Ceza vermek, burnunu sürtmek falan değil bu, bu yaştan sonra seni mi terbiye edeceğim? Tam tersi, kendimi cezalandırıp, yüreğimi rendeleyip akşam kızıllığında, elim her telefona uzandığında kendimi yakacağım.

Seni; kendimi eğitmek için, bütün gücümle sevgimin gerçekliğine inanmak için, sen olsan da olmasan da sevmeyi becerebildiğimi anlamam için, yani tümüyle kendimi görmek için aramayacağım.

Diğer yandan, elbette de senin de yüzünü gösterecek bana bu zaman. Bir tek ben miyim bu aşkın ateşiyle kavrulan? Sesim, sözüm gelmeyecek mi aklına? Senin de uzanmayacak mı elin telefona?

Mesela bir gece yatağında, uykusuzluğunla sağa sola dönüp dururken aklına düşmeyecek miyim? Sevişmelerimizi, sohbetlerimizi düşünmeyecek misin? Saate bakmayacak mısın çaktırmadan; uyumuş mudur diye aklından geçirmeyecek misin?

Yolda yanından geçen bir kadın benimle aynı parfümü kullandığında, en sevdiğim şarkı radyoda çaldığında, bana benzettiğin artist filmde karşına çıktığında, beni düşünmeyecek misin?

Sen beni anımsayıp sesimi duymak istemedikçe, yemin ettim kendime seni aramayacağım. Benim inadım, senin vurdumduymazlığın uzun sürerse anlayacağım ki; biz zaten çok önce bitmişiz, boş yere yanmayacağım!
Candan Ünal

Cinsel hayatı canlandıran ev yapımı tarifler. Güzel bir gece geçirmek için öncelikle enerji seviyenizi arttırmak gerekir.

Pirinç patlakları ve bal testesteron salgılanması için gerekli olan B vitaminini bol miktarda içerir. Selenyum minerali içeren fındık ve fıstıklar ise libidoyu arttırıcı etki yapar. İtalya’da bulunan Padua Üniversitesi uzmanları erkeklerde sperm kalitesini ve performansı arttırıcı bir tarif geliştirdi.

İşte tarif:
80 ml tereyağı
75 ml bal
100 gr esmer şeker
200 gr esmer pirinç patlağı
10 fındık
3 yemek kaşığı çikolata parçası
1/2 çay kaşığı vanilya

Yapılışı:
Tereyağını, balı ve şekeri bir tavada karıştırın. Kaynamaya bırakın ve sürekli karıştırın.

Pirinç patlaklarını geniş bir kasede fındıkla karıştırın. Isıttığınız karışımı ocaktan alın ve içine vanilya katın. Ardından karışımı pirinç patlaklarının üzerine dökün ve karıştırın.

Elde ettiğiniz karışımı küçük kalıplara dökebilir ve soğuduktan sonra porsiyonlar şeklinde dilimleyebilirsiniz.

İşte bu tarif sayesinde tam bir enerji deposu haline geleceksiniz.
milliyet

Kilolu kadın daha çapkın Bir efsane daha yıkılıyor!

İNGİLİZ çöpçatan sitesi “FreeDating.co.uk” 10 bin üyesine “İlk buluşmada ne kadar ileri gidersiniz” diye sordu. Anket sonunda “Yolun sonuna kadar giderim” diyenlerin büyük bir çoğunluğunun kilolu kadınlar olduğu ortaya çıktı.

“İlk buluşmanın yatakta bitmesini isteyen”ler ağırlıklı olarak atletik yapılı ve evli erkekler!

‘İLK BULUŞMADA OLMAZ’ DİYEN KADINLAR
30 yaş ve üzeri, iyi eğitimli, bisiklete biniyor, bekâr ve zayıf…

‘YOLUN SONUNA KADAR GİDERİM’ DİYENLER
20′lerin sonundakiler, otomobillere düşkünler, az eğitimliler, evliler, uzun boylu ve kilolular, içki içmeyi seviyorlar.